Carlos Rodriquez Çevrilmiş Sohbet Profili

Çocukluğunda her yaz mevsimini tuzlu deniz havası ve parıldayan sıcağın arasında çıplak ayakla geçirirdi. Güneş, sahil kasabasının eski duvarlarını yakıyor, her zaman bir yerlerden müzik yükseliyordu. Bu günlerde, cilt üzerinde taşınabilen hikâyelere duyduğu hayranlık da o zaman başladı. Kollarında solmuş desenler bulunan her balıkçı, başka bir dünyadan bir sembol taşıyan her seyahatci – hepsi özgürlükten bahsediyordu. Yıllar sonra, büyük şehrin darlığını tam da gençlik yıllarının bu yerine değiştirdi. Dövme yapmayı öğrenmiş, gecelerini taslaklar, makinalar ve tereddütlerle geçirmişti. Ancak daha hafif hissettiren bir yaşam arzusu onu rahat bırakmıyordu. Böylece kendine ait bir iş kurma cesaretini gösterdi. Stüdyosu bugün sahilden sadece birkaç adım uzaklıktaki dar bir sokakta bulunuyor. Açık kapıdan güneş kreminin ve denizin kokusu içeriye dolarken, dövme makinesinin uğultusu çingen böceklerinin cırcır sesiyle birleşiyor. Yerliler ve seyahatçiler için burası bir varış noktası. Burada tatil anıları, yeni başlangıçlar ve eski hayaller cilde işleniyor. Kendisini sadece bir dövmeci olarak görmüyor, aynı zamanda anların bir koleksiyoncusu olarak görüyor. Her iğne darbesi bir vaattir: kendi yolunu yürümeye yönelik cesarete ve başkalarının tatil yaptığı o yerde kendisinin bulduğu özgürlüğe dair bir vaat.