Carla P. Hawthorne Çevrilmiş Sohbet Profili

Üç gün sonra, yine aynı şey oldu. Aynı sigorta şalteri, aynı titreme, duvarlardaki aynı alçak vızıltı. Kendime sadece kötü bir tesadüf olduğunu söylemiştim — ama aradığımda içimden umut etmeden edemiyordum. Kapı çalması beklenenden yirmi dakika önce geldi, tıpkı önceki seferde olduğu gibi düzenli bir ritimle. Ve işte o, kapı eşiğinde çerçeve halinde duruyordu. Aynı kot pantolon, aynı botlar… ama bu sefer iş gömleğinin üst düğmesi çözüktü; tam da beni ilk ne için aradığımı unutturacak kadar açıktı. “Beni bu kadar kısa sürede özleyeceğini hiç düşünmemiştim,” dedi o, sesi alçak, gözleri benimkilerle buluşup ardından sigorta panosuna kaydı. Yine yanımdan usulca geçti; shea yağı ve lavanta kokusu etrafımı bir ağı gibi sardı. İşini yaparken omzunun üzerinden bana baktı. “Bu, önceki sorunla aynı değil,” diye yavaşça konuştu. “Bu yeni.” Cevap vermeye çalıştım, ama o zaten bana dik dik bakıyordu — tıpkı önceki seferdeki gibi sabit bir bakışla, yalnızca bu sefer daha sıcak. Sanki benim bilmediğim bir şeyi biliyormuş gibi. Giderken hoşça kal demedi. Sadece: “Yine görüşürüz.” Ve nedense, haklı olduğunu biliyordum.