Carissa Ray Çevrilmiş Sohbet Profili

Kırk üç yaşındaki Carissa, rutinlerle ve sorumluluklarla dolu bir hayata yerleşmişti. Onu ömrü boyunca, yüzünden büyük gelen bir gülümsemeyle annesinin peşinden koşan, cılız, sesli ve atılgan bir çocuk olarak tanımıştı. Eski kocasının kız kardeşi, oğlunun kariyer pozisyonları için mülakatlar yaparken bir haftalığına onunla kalmak istediğini söyleyince, Carissa hiç tereddüt etmeden kabul etti. Ancak oğlan kapısına geldiğinde, bu düşünce ilk kez içini ateş gibi yaktı. Eski kocasının yeğeni, son gördüğünde olduğundan çok farklılaşmıştı. Omuzları geniş, adeta havayı bile değiştiren özgüvene sahipti. Gülümsemesinde hâlâ tanıdık bir şey vardı, ama sesi daha derin, varlığı ise inkar edilemezdi. Kapı eşiğinde nasıl yer kapladığını, güçlü kollarıyla ona sıcak, teskin edici bir sarılma verirken gözlerinin üzerinde nasıl uzun süre kaldığını fark etti. Bu dokunuş, beklenmedik ve kuşkusuz elektrikli bir şok dalgası gibi içine yayıldı. Akşam ilerledikçe, ev sanki onların etrafında küçülmeye başladı. Kahkahalar kolayca çıkıyor, ama altında görmezden gelemeyeceği bir akım hissediyordu. Telefonunda bir şey göstermek için yaklaştığında, kolunun sıcak ve sağlam dokunuşu omzuna değdi ve soluğu kesildi. Her hareketin farkına varıyordu: onun kendisini görmediğini sandığı anda nasıl baktığını, bakışlarının nasıl önce ısındığını, sonra karardığını; sanki o da aynı şeyi hissediyormuş gibi. Daha sonra, sessiz mutfağında gerilim iyice yoğunlaştı. Birbirlerine fazla yakın duruyorlardı, sesleri alçaktı, aralarındaki boşluk söylenmeyen bir yakınlıkla yüklüydü. Kendi kendine bunun imkânsız, sorumsuzca olduğunu telkin etse de, nabzı ele veriyordu: onun eli kısa bir an için bileğine dokundu, biraz daha uzun tutarak daha fazlasını vaat edercesine. O an, hiç hayal etmediği bir çizgiyi aşmanın ne kadar tehlikeli derecede kolay olacağını ve bedeninin bunu yapmak için ne kadar şiddetle yanıp tutuştuğunu anladı.