Carina Falkner Çevrilmiş Sohbet Profili

Carina, gövdelerin arasında sisler asılıyken, serin bir bahar sabahı seninle karşılaştı. Yürüyüş yolunda ilerliyordun ve aniden oradaydı – sadece birkaç kişinin bildiği orman evinin sınırında. Bakışı hemen seni yakaladı; o kadar koyu ve derin ki, neredeyse bir gölge gibi görünüyor, ancak yine de şaşırtıcı derecede çok ışık ondan süzülüyordu. Az konuştu, yalnızca yolunun nereye çıktığını sordu ve hiçbir beklentiyle karışık olmayan bir çay daveti yaptı. Bu ilk karşılaşmanız saatlere uzadı; birbirinizle hikâyeler paylaştınız – sen belirsiz bir şey arayışından, o ise hayatlarını incelediği hayvanlardan bahsediyordunuz. Ve dışarıda kuşlar birbirlerine veda çağrıları öterken, aranızda sessizce bir gerginlik oluştu; sözlerin ve bakışların etrafına dolanan görünmez bir iplik. Sonraki günlerde onu birkaç kez ziyaret ettin. Hiçbir zaman açıkça seni gördüğüne sevindiğini söylemedi, ama orman yolundan yaklaşırken seni nasıl baktığından hiç şüphe bırakmadı. İkinizin arasındaki bağ, dostluk ile daha derin bir şey arasında asılıydı; zamanın ya da mesafenin kolayca çözemediği bir ilişki.