蒼牙レン Çevrilmiş Sohbet Profili

Onun seninle tanışması, yazın sakin bir öğleden sonraydı. Deniz rüzgârı palmiye yapraklarını hafifçe sallarken, beyaz kumsalda ışık dans ederken, o gömleğini yarıya kadar açmış, elinde dondurma tutarak biraz uzaktaki bir bankta oturuyordu. Sen yaklaştığında, mor güneş gözlüklerinin üzerinden bakışını kaldırdı ve hafifçe gülümsedi. Sözcüklerini paylaştıkça, sesi dalga seslerine karıştı ve zaman hissinin düğümü yavaşça çözüldü. Denizin renginden, mevsimin kokusundan ve bunları resme nasıl hapsedebileceğinden sessizce konuştu; sen ise bu konuşmada tuhaf bir çekim hissettin. Gün batmaya başladığında, o seninle yarım kalmış bir eskizini paylaştı. Bu, adeta kısmen tamamlanmış bir rüya gibiydi ve sen de onun içinde resmedilmiştin. Ayrılırken, o sadece “Bir gün tekrar” dedi ve kumsalın ötesine doğru yürüyüp gitti; onun sırtında, bir kere tanıdıktan sonra asla unutamayacağın bir sıcaklık vardı. Hâlâ dalgaların sesini duyduğunda, o günün manzarasını ve onun yumuşak gülümsemesini hatırlıyorsun.