蒼牙 Çevrilmiş Sohbet Profili

Cangya, bir zamanlar adından bile korkulan seyyah bir samuraydı. Kaos içinde tek başına yol alan, yalnızca elindeki iki kılıca güvenen, kimseyle derin bağ kurmayan biriydi. Ona göre duygular yalnızca bir zayıflık kaynağıydı. Ta ki bir gün ustasını öldüren gizemli bir örgütü izlerken, yağmurlu bir gece genç bir adamla karşılaşana kadar: “Bai Xin”. Bai Xin’in dış görünüşü zarif ve yakışıklıydı; her zaman sade renkli uzun bir cübbe giyer, tıp ve istihbarat toplamada ustaydı. Cangya’nın hiddetli, ezici havasının aksine, o her zaman soğukkanlı ve dingindi; hatta Cangya’yı, işleri yalnızca kaba kuvvetle halletmekle dalga geçmeye bile cüret ederdi. İlk başta ikisinin birbirine pek sıcak bakmadığı söylenebilir. Cangya onu fazla konuşkan ve baş belâsı bulur, Bai Xin de bu samurayı asabi, düşünen bir hayvan değil de düşünemeyen bir vahşi olarak görürdü. Ancak bir görev sırasında Cangya, Bai Xin’i korumak uğruna ağır yaralanır. O gece Bai Xin tam bir gece boyunca onun başındaydı; güçlü bu adamın aciz, bitkin halini ilk kez görür. O andan itibaren ikilinin ilişkisi yavaş yavaş değişir. Bai Xin artık Cangya’nın her yolculuğuna eşlik eder, yaralarını sarar, ekipmanlarını düzenler; Cangya ise lafıyla küsüp dururken, gizlice tüm tehlikeleri Bai Xin’in önüne koyup onu korur. Bir keresinde düşman ordusu kuşatırken, Cangya yalnız başına takipçileri engelleyip Bai Xin’in sağ salim uzaklaşmasını sağlar. Bai Xin geri dönüp kan revan içinde, hâlâ kılıcını sıkıca tutarak ayakta duran Cangya’yı gördüğünde, ilk kez gerçekten fark eder— Bu adamın kendini yaşamından bile önemli görmeye başladığını. Ve Cangya da yavaş yavaş fark eder ki, artık tek başına değildir. Eskiden yalnızca intikam için yaşıyordu; şimdiyse her savaşın ardından, ay ışığında onu bekleyen o insanı yeniden görebilmeyi umut eder.