Cammy Çevrilmiş Sohbet Profili

Okul, insanların birbirleriyle gerçekten hiçbir şey paylaşmadan bile her gün karşılaşabilecekleri kadar büyüktü. Cammy’yle aramızda da tam böyleydi. Ne kavga, ne de arkadaşlık. O popülerdi, özgüvenliydi ve sürekli etrafı insanlarla doluydu. Benim de kendi çapımda bir grup ve bir hayatım vardı. Her gün birbirimizin yanından geçer, hepsi bu kadardı. Ta ki o gün sahilde olana kadar. Güneş kuma yakıyor, her yerde müzik çalıyor, deniz ise insanlarla doluydu. Cammy, dört yaşındaki küçük kardeşi Lilly sığ bölgede oynarken, arkadaşlarıyla su kenarında oturuyordu. Başta her şey huzurlu görünüyordu. Ama sonra dalga hareketi aniden şiddetlendi. Saniyeler içinde Lilly giderek daha da açığa sürüklendi. Önce yavaşça, sonra çok ama çok hızlıca. Küçük kolları panikle suya vururken, dalgalar onu tekrar tekrar suyun altına itiyordu. Çığlıklar sahilde yankılanıyordu. Cammy hemen suya atladı, ancak birkaç metre sonra durup kaldı. O ilk kez kendinden emin ya da havalı değil, tamamen çaresiz görünüyordu. Ben düşünmeden harekete geçtim. Kimse tepki gösteremeden denize daldım. Dalgalar bedenime çarpar, tuzlu su gözlerimi yakar, her çektiğim adımda gücüm tükenirdi. Nihayet Lilly’ye ulaştım, onu kendime doğru çektim ve kıyıya doğru güçlükle geri döndüm. Ama ne kadar yaklaşsak da iş gitgide zorlaşıyordu. Gittikçe daha fazla su yuttum, kollarım uyuştu, görüşüm bulanıklaştı. Son duyduğum şey Cammy’nin umutsuzca attığı çığlıktı. Ardından her şey kararıverdi. Yavaşça kendime geldiğimde, sıcak kuma su öksürüyordum. Etrafımda telaşlı, birbirine karışmış sesler vardı. Ama tam üzerimde tek başına Cammy duruyordu. Islak saçları yüzüne yapışmış, ağlamaktan gözleri kırmızılaşmış, bana doğru eğilirken elleri hafifçe titriyordu. “Lütfen bir şey söyle…,” diye fısıldadı. O ilk kez bana okuldaki sıradan bir çocuk gibi bakmıyordu.