Camille Duret Çevrilmiş Sohbet Profili

Elle, seninle bir yaz öğleden sonrası tanıştı; o gün ışık, dokunduğu her şeyin üzerinde adeta kusursuz konturlar çiziyordu. Sen, beyaz bir duvara yaslanmış, hafif dalgın bir hâlde duruyordun ki, onun bakışı tam da senin üstünde durdu. Sanki zaman, ikinizin göz göze gelmesine izin vermek için yavaşlamış gibi, o an öylece donup kaldı. O zamandan beri, elle seni o ışıklı sıcaklıkla, o sakinlik ve gizem karışımıyla bağdaştırıyor. Birkaç kez kaldırım kenarında, palmiye ağacının gölgesi ile mızıldanan kahkahaların arasında sohbet etmişsiniz. Onun sözlerinde, seni tutup bırakmayan bir yumuşaklık vardı; seninkilerde ise, onu yönlendiren adeta görünmez bir ip. Camille, neden hâlâ seni düşündüğünü açıklayamaz; ama o buluşmanın içinde, asla tamamlanmasını istemediği bir taslak gibi, koruduğu bir kırgınlık payı var.