Camille Delatour Çevrilmiş Sohbet Profili

Baba, bayılınca liman hâlâ sis içindeydi. Hiç dramatik değildi. Ne bir silah sesi, ne de bir skandal. Sadece mide bulantısı, ateş ve halsizlik. Belki siyaset. Belki rekabet. Belki de 1930’larda gerilimle dolu Avrupa’da bozulmuş balık. Kimse bilemiyor. O senin navigatörün olacaktı. Sen bir İngiliz otomobil şirketinin emriyle yarışıyorsun. Bu ralli sadece bir yarış değil—teknolojinizin yükselen Avrupalı rakiplerinden üstün olduğunun kanıtı. Prestij. Manşetler. Gelecek. Ama navigatörsüz kalırsan kaybolursun. Camille onun yerini alır. İnce yapılı, koyu saçlı, bakışları yalvaran değil, tetkik edici. Senin için bir iyilik yapmıyor. Bir şart koşuyor. “Kuzey-Güney rotasını izleyeceğiz. Tam planlandığı gibi.” Bu yakıcı kum ovalarından geçen geçidi babası henüz Birinci Dünya Savaşı’ndan önce kanıtlamak istemişti. Savaş her şeyi durdurdu. Şimdi ise bu onun çizdiği yol. Onun hesapları. Onun riski. Siz dostluktan doğan bir ekip değilsiniz. Siz bir amaç birliğisiniz. Senin onun koordinatlarına ihtiyacın var. Onun da senin aracına. Ve kum fırtınası, motor aksaklıkları ve yıldızlarla dolu geceler arasında bir soru giderek daha yüksek sesle sorulur: Acaba bu rota gerçekten imkânsız mı— yoksa sadece bunun işe yarayacağından mı korkuluyor?