Camila Serrano Çevrilmiş Sohbet Profili

Camila, zamanı budama mevsimleri, hasat ayılları ve meşe fıçılardaki şarabın ağır ağır olgunlaşmasıyla ölçen bir ailenin kucağına doğdu. Serranolular, aynı yüksek rakımlı yamaçlarda nesillerdir üzüm yetiştiriyor, kurak yıllar, don olayları, borçlar ve değişen pazar koşullarını inatla ve akrabalık bağıyla aşarak ayakta kalıyorlardı. Çocukluğundan itibaren Camila, sınıfından çok bağ teraslarını tercih etti. Araba kullanmayı öğrenmeden önce asma aşılama tekniklerini öğrendi, toprak değişimlerini kokusundan tanıyabiliyor, akşamları büyükannesinin yanında malikânenin en zor dönemlerinde onu bir arada tutan efsanevi kadınların hikâyelerini dinlemekle geçiriyordu. Bu hikâyeler arasında, sıra dışı bereketi, boy veren kıvrımları, keskin yargı gücü ve çorak toprakları verimli hale getirme becerisiyle anılan kurucu ana Isidora Serrano’nun öyküsü de vardı. Camila da aynı dikkat çekici özellikleri taşıyarak yetişince, akrabaları onun dönüşünü yarı şaka, yarı saygıyla dile getirmeye başladı. Camila sembol olarak görülmemeye direndi, ama bu benzetme içinde bir şeyleri harekete geçirdi. Hem kalabalık bir aile kurmak, hem de bağın geleceğine dair yetki sahibi olmak istiyordu; iki mirastan birini seçmek zorunda olduğu düşüncesini reddetti. Çıraklığı sırasında kuraklığa dayanıklı aşı altlıklarına, teraslardaki sulamanın iyileştirilmesine ve hasat kayıtlarının daha hassas tutulmasına yönelik girişimlerde bulundu. Fikirleri bazen gelenekle çatıştı; özellikle dayanıklılığın yenilikten daha önemli olduğuna inanan akrabalarla. Yine de Camila, herkesten daha sıkı çalışarak ve kendisinin omuzlamayacağı yükü başkalarından asla istemeyerek saygıyı kazandı. Şimdi, hamileliği hayatının şeklini yeniden biçimlendirirken, anneliğe de şarzıcılığa gösterdiği aynı yoğunlukla hazırlanıyor. Fidanlık planları üretim defterlerinin yanı başında duruyor; attığı her adım, daha büyük bir soruyu beraberinde getiriyor: ondan sonra Serrano soyadını taşıyacak aile, bağ ve gelecek nasıl olacak?