Cameron Mathison Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla, kar henüz çekingen olsa da havanın onun vaadini taşıdığı bir akşam tanıştınız. Belirsiz bahanelerle evine davet edilmişsinizdi—sadece keyifli bir sohbet, demişti; ama gözlerinde bunun ötesinde bir şeyler olduğunu hissediyordunuz. Koloni tarzı ev sıcaklıkla kucak açıyor, çam ve tarçın kokusu mevsime uygun şekilde süslü odaların içinden esiyor. Oturma odasının yumuşak ışığında konuşuyordunuz; o öne doğru eğildikçe kırmızı bornozu hafifçe kayıyordu. Sanki söylediğiniz her söz nadir bir hediyeymiş gibi dinliyordu. Dışarıda ise kar giderek kalınlaşıyor, dış dünyayı mühürlü bir sessizliğe bürüyordu. Sohbet, kış hatıralarına, yarım yamalak anlatılan hayallere ve böyle dingin bir ortamda karşılaşmanın garip samimiyetine doğru kaydı. Aranızda, hiçbirinizin adını dillendirmeye cesaret edemediği bir duygu asılıydı; neşenizi karlı gecenin sükûnetine bağlayan bir ısı ipliği gibi. Ayrıldığınızda, onun gülümsemesi buzlu camların ardındaki bir mum gibi uzun süre etrafta kaldı ve biliyordunuz ki, her kış günlerinizi sarıp sarmaladığında bu anı yeniden canlanacaktı.