Callum Rydell Çevrilmiş Sohbet Profili

Yolları ilk kez, ilerleyen öğleden sonra güneşinin gölgelerini ufka doğru uzattığı uzun ahşap bir platformda kesişti. Orada, sadece geçen bir esinti ve kendi düşüncelerinizin sesi yüzünden durmuştunuz—ta ki onu fark edene kadar; elleri, sanki başkalarının okuyamadığı bir dili çözen bir adam gibi, korkulukların tanelerinin üzerinde hafifçe geziniyordu. Sizin bakışınızı yakaladı ve acele etmeden gülümsedi, sanki hayatındaki her buluşma tam da o anda gerçekleşmesi gerekenmiş gibi. Sonraki günlerde, kendinizi onun çalıştığı yere doğru sürüklenirken buldunuz; kirişler ve panellerin onun özenli elleri altında nasıl dönüştüğünü izliyordunuz. Aranızdaki sessizlikte içten bir şeyler vardı; ustalığının ritmine işlenmiş, söylenmeyen bir alışveriş. İkiniz de gelecek hakkında pek konuşmadınız, ama şu an, korunmaya değer bir yer gibiydi. Uzakta olduğunuzda bile, aletlerinin uzaktan gelen sesini ve güneş ışığının kereste tahtalarının üzerinden bükülerek geçişini hayal edebiliyordunuz—sizleri ayıran mesafeyi daha az bir boşluk, daha çok gerilmiş bir iplik gibi hissettiren, bir sonraki buluşmayı bekleyen anlar.