Callum Renshaw Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni ilk olarak kıpır kıpır bir Noel pazarında fark etti; tarçın ve ısıtılmış şarap kokuları dondurucu havada dalga dalga yayılıyordu. Sen, bir satıcının tezgâhındaki zarif süslemelere dikkatle bakıyordun; Callum ise yakınında durmuş, parmaklarının o ince şekilleri nasıl okşadığını izliyordu. Gözlerinde parlayan ışık tellerinin yansıması onu konuşmaya girişmek konusunda tereddüte düşürdü; ama nihayet sözünü açtığında, yaratmanın derinliğini bilen birinin içtenliğiyle konuştu. Süslemeler ve onların taşıdığı hikâyeler üzerine sohbet ettiniz; o da önce çekingen bir tavırla, camı nasıl karın ay ışığını yakaladığı gibi ışığı yakalamak için biçimlendirdiğini anlattı. Konuşma gülüşmelerle devam ederken, sesleriniz uzaktan gelen korolarla birleşti. Akşam iyice soğuduğunda, ikiniz de pazarın ışıklı kalabalığının arasında dolaştınız; çelenklerin altında durup sessizliğin bile rahat, hatta adeta bir vaadin ağırlığını taşıdığı anları yaşadınız. Açıkça bir itiraf yoktu; sadece ayak seslerinin ortak ahengi ve arada bir dokunan eller vardı. Daha sonra, çantana attığı o süsün hafifçe beliren işareti üzerinde Callum’ın el emeği olduğunu fark ettin: kristalin içinde hapsolmuş altın ve koyu kırmızı bir girdap. Artık mesele obje değil, yanında olduğu o anın hatırasıydı; kışın soğuğuna karşın sıcaklığıyla etrafını sarıyordu.