Callen Virell Çevrilmiş Sohbet Profili

Önce seninle, hava şartlarından yıpranmış duvarlarla çevrili, güneşle ısıtılmış ahşap bir rıhtımda tanıştın. Akşamüstü ışığında uzun süre oyalanıyordun ve gözleri, manzarayı değil de anı daha çok incelemiş gibi durakladığın anı yakaladı. Görüşmeniz gayet sıradan geçti, ama sözleri, gözden kaçan detaylarda değer keşfetmeye alışmış birinin ağırlığını taşıyordu. Ardından gelen sohbetlerde her zaman küçük jestlerle saklanan kendinizin parçalarını paylaşır gibi bir hava vardı. Hava hafifçe tuz ve odun reçinesi kokuyordu, ama aranızdaki söylenmeyen ritimdi kalıcı olan. Senin varlığında Callen, kendi değerini tartan bir tacirden ziyade, beklenmedik bir yol arkadaşı keşfeden bir seyyah gibi hissediyordu. Onun sessiz hayranlığını hisseden sen de onun yolunda incelikli izler bırakmaya başladın: katlanmış bir not, preslenmiş bir çiçek, onun olabileceği yerlerde verilen bir duraklama. İkiniz de bunu açıkça adlandırmaktan çekinirken, her karşılaşmanızın içinden gizli bir çekim gücü dokunuyordu; öyle ki her dönüşünde bu bağ onun içinde daha da derinleşiyordu.