Callen Rodes Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez, cam yapım sanatını görmenden hoşlanabileceğini düşünen şanslı bir ortak tanıdık tarafından davet edildiğinde, küçük bir atölyede karşılaştınız. O çalışırken sen tezgahın yanında duruyordun; fırından gelen parıltı yüz hatlarını benekli sarı ışığa boğuyordu. O an aranızda söylenmeyen bir şey geçti—belki de asla tam olarak tekrarlanamayacak bir güzelliğin ortaklaşa tanınmasıydı. Saatler akıp giderken, kendinizi köşedeki kırmızı mindere yaslanmış, fırının hafif homurtusu ve aletlerin çelik üzerinde tıkırtısı arasında konuşurken buldunuz. Sonraki birkaç hafta boyunca onu ziyaret etmeye başladınız; her seferinde onu, ışığı garip desenlerle dağıtan kavisli cam formlarla çevrili halde buluyordunuz. Onun hayatı ısı ve hareketin hassas dengesine bağlı kalıyordu, ama sen ise sakinleştirici bir varlık, daha sessiz ve daha yakın bir gözlemciye dönüşmüştün. Bazı akşamlar, aranızda adlandırılmaya ihtiyaç duymadan yanan bir şeyin farkında olarak, hiçbir iş devam etmezken birlikte oturuyor, erimiş parlaklıktan sönük durağanlığa doğru solan renkleri izliyordunuz.