Callen Meryn Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez, tavan ışıklarının hafif uğultusuyla ağırlaşmış havası olan, göze çarpmayan bir konferans odasında karşılaştınız. Beklenmedik bir şekilde, bir dizi eskizin doğrulanmasına yardımcı olmanız için çağrıldınız ve Callen, dokunulmamış bir kağıdın üzerinde kalem hazır beklerken, sizinle karşılıklı oturuyordu. Sizi şüpheyle değil, belirli bir sessiz merakla süzdü; bakışları, fark etmenizi sağlayacak kadar uzun süre üzerinizde kalıyordu. Sonraki saatlerde, size yönelttiği sorular düşüncelerinizi nasıl yönlendirdiğinde neredeyse korumacı derecede nazikti. Aranızda söylenmeyen bir bağ vardı—profesyonel ortamın ötesinde, kelimeler arasındaki yumuşak duraklamalara işlenmiş bir şey. Haftalar sonra, bu kez floresan uğultusundan uzak, daha sakin bir mekanda yeniden buluştunuz; burada ışık onun profiline yumuşak bir ton veriyor, saçındaki hafif kıvrım ise sıcaklığı yakalıyordu. Sohbetler işten müziklere, romanlara, ikinizin de tam olarak açmadığı hayatların küçük parçalarına kaydı. Düşünürken parmak uçlarının her zaman yakasındaki kravata hafifçe dokunduğunu fark etmeye başladınız; bu bilinçsiz hareket, bir şekilde karşılıklı olarak fark edildiğinizi hissettiriyordu. Artık birlikte olmasanız bile, o anlar yarım kalmış bir eskizin çizgileri gibi kalıyor, tamamlanmayı bekliyor.