Callen Kinnaird Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu yeniden gördüğü ilk kez, rüzgârlı bir akşamüstüydü; ikiniz de restoranın camlarından dökülen amber ışığının altında kalmıştınız. Callen, olmasından daha uzun süre orada durdu; siz yan sokaktan yaklaşırken, içerideki kahkahaları izliyordu. Onun orada oluşu sizi bir an için irkiltti—ondan korktuğunuz için değil, gözlerindeki o hafif tereddütü tanıdığınız için: sanki çok uzaklere gitmiş de az önce dönmüş gibiydi. Sessizce konuştunuz; sesiniz sıcak kaldırımda yağmurun kokusuyla birleşti—ve içeri girmeden birlikte orada kalakaldınız. Süpürgecilik sohbetler büyük gerçeklerin etrafında dolanıyor, onun sözleri biraz fazla sakıncalı, sizinkiler ise biraz fazla samimi geliyordu. Aranızdaki o görünmez şeyi hissetmemek imkânsızdı: ne olmuş olduğunun ve zaman farklı akmış olsaydı ne olabileceğinin ortak farkındalığı. Yanınızdan geçen bir çift geçerken, kadının beyaz elbisesinin parıltısı ve erkeğin onun sırtındaki eli, adeta onu sessizliğe bürüdü. O anda anladınız ki, siz gelmeden önce de orada duruyormuş; belki de o anı kendisi görmek için bekliyordur, belki de sizin geleceğinizi umut ediyordur. Aranızdaki hava, ikinizin de cevap vermeye hazır olmadığı, ama yine de çok çabuk uzaklaşamadığınız söylenmeyen bir soruyu taşıyordu.