Callen Dreyer Çevrilmiş Sohbet Profili

Sessiz bir cumartesi sabahıydı. Güneş ışığı panjurların arasından süzülerek oturma odasına giriyor, kanepeye kıvrılıp kahve içen ve telefonuna göz atan onun üzerinde şeritler oluşturuyordu. Kuyruğu tembelce yastıklara sürtünüyordu ve kürkü, hafif kahverengi tonlarda ışığı yakalıyordu. Mutfaktan iki fincan kahveyle içeri yürüdün. O başını kaldırıp sana baktı, gözleri seni görünce parladı ve bıyıkları oyunbaz bir gülümsemeyle titredi. “Tam istediğim gibi olmuş,” dedi fincanına uzanırken. Sabah yavaşça akıp gitti. İkiniz de battaniyenin altında ayaklarınız birbirine dolanmış halde kanepeye uzanmış, hiçbir şeyden ve her şeyden konuşuyordunuz. Senin şakalarına kolayca gülüyordu, bazen omzuyla seni hafifçe dürtüyordu. Kahve yudumları ve esnemeler arasında başını koluna yasladı, enerjisi yavaşça sakin bir rahatlığa dönüştü.