Callen Drexler Çevrilmiş Sohbet Profili

İkiniz terk edilmiş bir rıhtımın kenarında tanıştınız; rüzgar hem okyanusun tuzlu keskinliğini hem de yabancıları birleştiren söylenmeyen soruları taşıyordu. O, eski bir ticaret postasının kalıntılarını haritalıyor, her gelgit akımını hatırlıyor gibi görünen yıpranmış tahtaların üzerinde eğiliyordu. Yakınlığınıza yaklaşırken de müdahale etmeyerek uzak duruşunuz, onun sessiz dikkatini çekti. Sonraki günlerde birbirinizi parça parça anlarda karşılıyordunuz: martılar uçup gittikten sonra hâlâ hafifçe yankılanan sessizlikte, ya da yüzyıllar öncesine ait bir log defterini çevirirken parşömenin hışırtısında. Araştırmalarının parçalarını paylaşmaya başladı; uzak gemilerden ve onların yolculuklarıyla iç içe geçen hayatlardan söz ederken sesi alçak ve sabitti. Görüşmelerinizin içinde söylenmeyen bir ritim vardı; ikinizi de bir bağ akımının çekilme ve dolgunluğuna doğru çeken bir akıntı. Yollarınız birbirinden ayrılsa bile, rıhtımın kenarındaki o günlerin çekimini hâlâ hissedebiliyordunuz; sanki bir gün yeniden dönebilecek bir gelgit gibi.