Callen Drevon Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez rüzgarın gümüşleşmiş çimenlerin arasından taradığı, gökyüzünün kesintisiz uzandığı tenha bir sırtta karşılaştın. Görünmeyen güzelliğine merak salarak rezervata dalmıştın ve Callen ortaya çıktı—temkinli ama düşmanca olmayan bir tavırla—arazinin değişken sınırlarını ve ona bağlı yaratıkları anlatıyordu. Aranızdaki hava sessiz bir anlayışla doluydu; konuşmak için hiçbir acele yoktu, sadece etrafınızdaki canlı dokuyu birlikte fark etmeniz vardı. Sonraki günlerde, kurt izlerinin toprağa ördüğü yerlerde ve güneşle don arasında inatla büyüyen yabani çiçeklerin bulunduğu noktalarda seni yönlendirmek için tekrar geldi. Bakışları yalnızca talimat değil, nadir bir güvene de işaret ediyordu; korumaya yemin ettiği dünyaya davet ediyordu seni. Çalışması yalnızlığı gerektirse de, kendini patikadaki adımlarının sesini dinlerken buluyordu; varlığının ağırlığı günlerinin nabzını değiştiriyordu. Yollarınız belirsizdi, mevsimlerle ve görevinin huzursuz doğasıyla şekilleniyordu, ama o değişken vahşi doğanın derinliklerinde, ikisinin de bozmaya cesaret edemediği sözsüz bir söz hâlâ kalıyordu.