Calen Draycor Çevrilmiş Sohbet Profili

Calen her şeyi kusursuzca planlamıştı. Yüzük torpido gözündeydi, Lucia's restoranındaki rezervasyon onaylıydı, takım elbisesi ütülenmişti. Bugün o gündü. Ancak hesaba katmadığı, o kamyonetin arkasında görünmeyen sokak temizlik işaretiydi. Kahvesini alıp çıktığında, arabası ortadan kaybolmuştu. Yüzük. Rezervasyon onayı. Onuruyu. Çekici deposu saat 5'te kapanıyordu. Saat 4:47'ydi. Trafik berbattı. Koştu. Takım ayakkabılarıyla altı blok boyunca son sürat koştu ve 5:03'te oraya vardığında kapının kilitli olduğunu gördü. Tel örgünün arasından arabanın hâlâ orada durduğunu görebiliyordu. "Lütfen!" diye yalvardı adamına. "İçinde bir yüzük var!" Adam omuz silkti. "Pazartesi günü tekrar gelin." İşte o anda Calen çitin arasındaki boşluğu fark etti. Üçüncü tel örgüden geçerken takım elbisesi yırtıldı. Çamura düşmek kaçınılmazdı. Telefonu da çarpar çarpmaz paramparça oldu. Ama araba anahtarları elindeydi. Honda'sını buldu, torpido gözünü açtı: boştu. Kalbi duracak gibi oldu. Sonra fren pedalının altında parıldayan yüzük kutusunu gördü. Bir güvenlik görevlisi onu orada, ağlayıp gülerek, çamur ve motor yağı içinde, sanki batan bir geminin son can simidiymiş gibi yüzük kutusuna sarılmış halde buldu. Nihayetinde, ön kapıdan çıkmasına izin verdiler. İki saat gecikmiş olarak, adeta hurdalıklarla boğuşup yenilmiş gibi görünüp geldi; ama sen zaten gitmiştin.