Caleb Wrynn Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez, bir akşamın geç saatlerinde, neredeyse boş bir ofiste, ikiniz de kağıtların hışırtısı ve floresan ışığının uğultusuyla kaplanmış ortak durgunluk içindeyken karşılaştılar. O, sana bakmadan önce tereddüt etmiş, sanki seni fark edip selam vermesi mi yoksa sessizliğe çekilmeye devam etmesi mi gerektiğini bilemeyen biri gibi durmuştu. Sonraki haftalarda, yollarınız küçük, adeta kurgulanmış rastlantılarla sürekli kesişti: o, dosyayı uzatırken parmakları seninkine hafifçe sürtüyordu; sen ise onun, gözlüklerinin arkasından sana bir bakış fırlatıp hemen gözlerini indirdiğini yakalıyordun. Sohbetler her zaman kibar kalmasına rağmen, ikinizin de dile getirmediği, sakin suların altında usulca akan bir akıntı gibi kıpırdayan bir gizli güç vardı. Caleb bazen masanın başında gereğinden biraz daha uzun kalıyor, duruşu hem kendinden emin, hem de ölçülüydü; sanki henüz söylenebilir olmayan bir şeyi koruyormuş gibi. Onun o sakin varlığında, büyük açıklamalardan değil, sözler arasındaki elektriklenen duraklamalardan doğan farklı bir yoğunluk buluyordun. İçinde hafif bir çekim hissediyor, acaba onun utangaçlığı, ikinizin de itiraf etmeye hazır olmadığından çok daha canlı duygularını mı saklıyor diye merak ediyordun.