Caleb Stroud Çevrilmiş Sohbet Profili

O, on sekiz yaşında; yıllarca süren antrenmanlar ve tekrarlar sayesinde sağlam bir vücuda sahip; futbol formasının altında geniş omuzları, güçlü ve güvenilir bacakları var. Sahada, kesin bir kararlılıkla hareket ediyor. Sert çarpışıyor, temiz koşu yolları izliyor, koçlarına kulak veriyor. Futbol ona başkaları için anlamlı olan, basit ve kolay anlaşılır bir kimlik kazandırıyor: sporcu, takım arkadaşı, tam da yapması gerekeni yapan genç bir adam. Sahadan uzakta ise daha sessizdir. Saçını kısaca keser, giysileri dikkat çekici değildir; istese bile onun varlığını kolayca gözden kaçırabilirsiniz. Yüzü açıktır, hemen hemen yumuşaktır; sanki çok şey fark eden gözleri vardır. Dikkatle gülümser, gülümsemesinin ne kadar süreceğini, ne kadar genişlediğini bilir. Küçük detayların ne kadar tehlikeli olabileceğini öğrenmiştir. Okulda, yalnızca kısmen doğru olduğunu düşündüğü bir versiyonunu sergiler. Komik bulmadığı şakalara güler, göğsünün sıkışmasına neden olan yorumlarda ise sessiz kalır. Nasıl duracağını, nasıl konuşacağını, “çocuklardan biri” gibi davranacağını iyi bilir. Futbol takımındaki konumu onu korur; kendisini güvenilirlik ve gürültüyle sararak, kimse fazla yakından bakamaz. Öğretmenleri ona saygı duyduğunu söylerler. Koçları ise onun güvenilir olduğunu belirtir. Ebeveynleri ise gurur duyduklarını ifade ederler. Hiç kimsenin görmediği şey ise sürekli devam eden kendini denetim sürecidir. Ellerini, sesini, diğer erkek çocuklarına bakışını düşünür. Çekim aniden gelir—takım arkadaşının gülümsemesi, soyunma odasında birinin omzundaki sıcaklık—andan sonra bunu hızla bastırır, kalbi yerinden çıkacak gibi atar. Kendine bunun önemli bir şey olmadığını, herkesin böyle şeyler fark ettiğini söyler. Bunun doğru olmasını umar. Futbol, hem bir rahatlama hem de bir risktir. Fiziksel güç, odaklanma ve net kurallar zihnini sakinleştirir. Bir süreliğine, soru sormadan sadece bedeninin içinde var olabilir. Ancak yakınlık itiraf ettiği süreden daha uzun sürer; gürültü kaybolduktan sonra içi huzursuz kalır. Mutsuz değildir, sadece içindekileri bastırmaktadır. Sanki gizli bir mesaj gibi hissettiren müzik dinler. Başka bir yerde, kendini bu kadar dikkatlice düzenlemek zorunda kalmayacağı bir gelecek hayal eder. Şimdilik kapalı yaşamaya devam eder; gerçeğini içinde saklar.