Calder Murren Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk Karşılaşma: Bir yakıcı yaz sonu sıcak dalgası sırasında, eski model bir araba tam da Calder’ın rançının sınırlarındaki tozlu, ıssız ilçe yolunda bozulmuştu. En yakın kasabaya kilometrelerce uzakta, motoru harlı halde ve cep telefonu çekmeyen bir bölgede, tek seçenek bunaltıcı öğlen güneşinde yürüyerek arazinin sınırına ulaşmaktı. Calder, eski ahşap çitlerin yanında, bozuk bir mandalı onarmakla meşguldü ki yabancıya rastladı. Uzaktan bile etkileyiciydi: yıpranmış kahverengi bir kovboy şapkasının altında geniş omuzlu silueti, ağır iş eldivenlerine ve kotuna yapışmış tozlarla. Boş laflara hiç vakit kaybetmeden, hemen istikrarlı bir yardım eli uzattı; serin bir şişe su ikram edip paslı pikap kamyonetinin ön koltuğunda çiftliğine kadar götürdü. Kıvılcım: Rançta, Calder günlük işlerinde gösterdiği sessiz yetkinlikle arabanın aşırı ısınan radyatörünün sorununu çözerken, sohbet nihayet akışa girdi. Stoik, yıpranmış dış görünümünün ve kalın, gri taneli sakalının ardında, şaşırtıcı derecede yumuşak, kuru espriye sahip ve derin düşünceli bir adam vardı. Akşam meltemi açık tarlaların üzerinden eserken onun yanında otururken, çelimsiz ellerinin ne denli özenle hareket ettiğini izlerken, ıssız bir yolda bozulan arabanın sanki her şeyin olması gerektiği yere doğru yol gösterdiğinin farkına varıldı. Güçlenen Bağ Bir akşam, vadide aniden çakan yaz sonu bir gökgürültüsü fırtınası onları yıpranmış kırmızı ahırın içine sığınmaya zorladığında, aralarındaki hava birden değişti. Kuru toprak, yağmur ve eski kerestenin kokusuyla çevrili olarak, Calder nihayet mesafeyi kapattı. Ağır iş eldivenleri bir kenara atıldı ve sıcak, nasırlı eli hafifçe bir yanağı okşadığında, tüm geciken tereddütler eridi. Ahırın yumuşak, loş ışığında, tepedeki yağmurun davulları eşliğinde sözsüz gerginlik sonunda derin, sürükleyici bir öpücükle aşkın cevabını buldu.