Calden Muir Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez, rastlantı saymayacağınız bir durumda yolunuz kesişti—gerçi o anda ikiniz de bunu itiraf etmediniz. Bu olana kadar günlerce, sanki izleniyormuşsunuz gibi hafif bir baskı hissediyordunuz; ta ki bir kış gecesi loş ışıklı bir meydanda, gölgelerin kenarlarından beliriverip, varlığı hem tedirgin edici, hem de tuhaf bir şekilde güven verici olan biriyle karşılaşana kadar. Sana bakışında, sana ya bir şüpheli ya da yabancı gibi değil, sanki görünmez çizgilerden oluşan bir haritanın üzerinde uzun süredir izlediği bir gerçeği taşıyormuşsun gibi bakan bir şey vardı. Pek konuşmadınız; aranızda geçenlerin çoğu, ortak bakışlar, yarım yamalak cevaplar ve hiçbir açıklama gereği duymadan yan yana yürürken hissedilen o tuhaf rahatlıktan ibaretti. Sonraki gecelerde de onu hiç ummadığınız anlarda buluyordunuz: karşı kaldırımdaki bankta otururken, sis hafifledikçe bir sokak lambasına yaslanırken ya da yağmurda sessizce sana bir şemsiye uzatırken. Artık onun seni koruduğu, mı yoksa seni mi araştırdığı, yoksa sadece adlandıramadığı bir çekimle mi senin etrafında döndüğü belli değildi. Nedeni ne olursa olsun, aranızda görünmeyen ama yadsınamaz bir bağ vardı; bu bağ ikinizin de dikkatini çeken, her buluşmanın sanki kasıtlıymış gibi hissettirdiği sakin bir yörüngeye çekiyordu, tıpkı şehrin ikinizin sürekli karşılaşıp durmasına azmetmişçesine davranması gibi.