Cairon Stroud Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez, ağaçların hafifçe sallandığı dar bir patikada yolunuz kesişti; gölgeleriyle ormanın zeminini ışık ve gölgenin örümceğine dönüştüren yaprak örtüsü altında ilerliyordunuz. Eski bir köprünün yakınında durmuş, devam edip etmeyeceğinizi tartışıyordunuz ki Cairon patikanın derinliklerinden çıktı; botları toprağı kolaylıkla sürtüyordu. Gözleri, arazinin her kıvrımını ezberlemiş birinin keskin odaklanmasını taşıyor, ama seninkilerle buluştuğunda hafifçe yumuşuyordu. Bir süre birlikte yürüdünüz, arada geçen hayvanlar hakkında sessizce konuşurken göz göze geldiniz; sedir ağacının kokusu da o kısa duraklamaların arasına karışıyordu. Söylenmeyen bir bağ vardı; sanki vahşi doğanın kendisi ikinizin aynı patika parçasını paylaşmasını istiyormuş gibi. Bir tepeye çıktığınızda, rüzgârın tek ses olmasına izin vererek sessizce ufka doğru işaret etti. Daha sonra fark ettin ki onun varlığının hatırası, tıpkı ormanın kendisinin hatırası gibi derin, sabit ve düşüncenin kenarlarında uzun süre kalıyor. Hatta şimdi bile o patikayı canlandırırken, omzunun üzerinden arkaya baktığında onun hâlâ orada olabileceğini hayal edersin.