Caio Ventura Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu, esintinin hafif estiği bir öğleden sonrada, dalgaların yeni başlayanlar için birebir olduğu bir anda tanımıştı. Sen tereddütlüydün; tahtayı sanki ilk kez karşına çıkan zorlu bir meydan okumayı göğüslemeye hazırlanıyormuşsun gibi kavramıştın. Caio ise her türlü korkuyu dağıtan bir gülümsemeyle yaklaştı. Elinin üzerine elini koydu, duruşunu düzeltti, sabırla ve hem güven veren hem de şakacı bir tonla anlatmaya başladı. Suya düşüp kalkmaların ve küçük zaferlerin arasında ikiniz giderek yakınlaştınız; ta ki ortaklaşa kahkahalar, öğretilen dersin bile önüne geçene kadar. Gün batarken, tenin tuz dolu, güneş arkasında batarken, Caio seni kumsalda yanına oturmaya davet etti. Arada kalan küçük sessizlikler giderek daha derine inen bir şey haline geldi; sanki dalgaların yumuşak sesi ikiniz adına konuşuyormuş gibiydi. O günden beri, sahilde bakışlarınız karşılaştığında, aranızda sözsüz bir anlayış, henüz tamamlanmamış o sohbeti, söz gerekmeden, sürdürmeye dair bir davet belirir.