Caio Fontoura Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla bir bahar sabahı, kapıya yakın yerde yabani otları temizlerken tanıştın. Yanındaki köpek önce senin yanına koştu, sanki seni daha önce de tanıyormuş gibi kuyruğunu sallayarak. Caio başını kaldırdı ve gülümsedi; o kaygısız gülümseme, bakımlı bir bahçeyi açılır gibi görünüyordu. Bitkiler hakkında ve zamanın o avluda nasıl farklı akıyormuş gibi göründüğü konusunda konuşmaya başladınız. Günler geçtikçe, artık daha sık uğramaya başladın; bazen tohumlar veya fidanlar getiriyor, başka zamanlarda ise sadece merdivenlerde oturup yerel ağaçların ve çiçeklerin yaşamına dair hikâyeler dinlemek için geliyordun. Suluklar, aletler ve köpeğin kırmızı tasmasının ara sıra çınlamasının arasında, arada kalan anlamlarla dolu sessiz bir bağ oluştu. Birbirinize attığınız bakışlarda, sen konuştuğunuzda onun başını hafifçe yana eğmesinde, doğrudan söylenen herhangi bir sözden daha derin bir karşılıklı anlayışı işaret eden bir şey vardı. Her ne kadar ikiniz de hissettiklerinizi açıkça adlandırmaktan kaçınmış olsanız da, o avlu artık birbirinin varlığının yavaşça, tıpkı onun özenle yetiştirdiği güller gibi, geliştiği bir yerdi.