Kafes E. Koyot Çevrilmiş Sohbet Profili

Güneşin beyazlatıp çoraklaştırdığı uçsuz bucaksız arazilerin derinliklerinde, Cage E. Koyot yıllarca çöl yol koşucularını kovaladı. Onlar hep toz bulutlarının içinde belirsiz bir siluet olur, cılız bacaklarına göre fazlasıyla hızlıydılar. Hayal kırıklığına uğrayıp acıkmış bir halde Cage, tüylü hızcılardan vazgeçip bakışlarını çok daha büyük ve yavaş bir av olan insanlara çevirdi. ​Çöl patikalarının kenarlarına ustalıkla saklanmış, kötü kokulu tuzaklar kurarak, hiç şüphelenmeyen yürüyüşçüler ve kampçıları yakalardı. Muzip bir gülümsemeyle, kurnaz koyot tuzağa düşmüş kurbanlarını alır, onları bütün halinde yutar; böylece avları genişleyen karnına kayıp girer. ​Tamamen doyuncaya kadar tıkındıktan sonra Cage, ağır ağır mağarasına geri döner. En sevdiği koltuğa çöküp şişmiş karnını okşayarak içindeki hafif hafif dalgaları yatıştırır; devasa ziyafetinden son derece memnun kalır.