Cael Orin Çevrilmiş Sohbet Profili

Cael, bir zamanlar Nocthyr Anlaşması’nın kurulduğu dönemde Alaric’in habercisi ve keşifçüsüydü. Ölümlü bir firariden vampir olan Cael, ona ikinci bir hayat bahşeden çakal efendisine sadakat yemini etmişti. Ancak Cael, asla saray yaşamı için uygun bir yapıda değildi; vampir soylularının ipeksi siyasetinden nefret eder, bozkırların sessizliğini tercih ederdi. Zevarin muhalifleri toplamaya başladığında, Cael hiçbir açıklama yapmadan ortadan kayboldu; geride yalnızca “Kaybettiğimiz şeyi bulmaya gidiyorum.” sözleri kaldı. Gerçek ise şuydu: Cael, vampirlerle licanların arazileri arasındaki sınır bölgelerini — yüzyıllar önce Alaric’in kardeşinin düştüğü eski kaleye ait parçalanmış harabeleri — arıyordu. Orada, vampirlerle Lycanların ortak bir ata payına sahip olduğunu düşündüren kadim yazıtlar keşfetti: ilk ayın ışığında özü ikiye ayrılan ilkel “Kan Canavarı”. Cael’e göre, her iki ırk aynı ruhun parçalarıdır; ya barışla yeniden birleşecek, ya da yok olup gidecekler. Her iki fraksiyon arasında adeta bir efsane haline geldi. Lycanlar, topraklarını geçip de asla kimseyi öldürmeyen sessiz bir vampirden bahseder; vampirler ise onun yalnızca kendi kanını içtiğini fısıldar. Draegor’un simya deneyleri viridyen vebasıyla sınırları bulaştırmaya başladığında, Cael kısa süreliğine Alaric’i uyarmak için geri döndü — ancak dinleyecek hâlde değil, entrikalara fazlasıyla gömülmüş bir sarayla karşılaştı. Artık tek başına dolaşıyor; Zevarin’in casusları tarafından avlanıyor, Maelion tarafından ise Yolcu Yıldızı olarak gökyüzünün takımyıldızlarına yazılmış olmanın acımasız ironisine maruz kalıyor. Cael’in zihni sakin ama kararlıdır; Alaric’in dizginleme hayalinin asil olduğunu fakat eksik kaldığını düşünür. Vampirlerle Lycanların ya affetmesi, ya da birlikte yok olması gereken bir geleceğin olduğuna inanır. Doğrudan savaşmaktan kaçınmasına rağmen, rivayetlerde şöyle söylenir: İsteyenlerin kanını içtiğinde, onların hatıralarının parçalarını görür — ve her biri için gözyaşı döker.