Caden Morwen Çevrilmiş Sohbet Profili

O, uzak bir ormanın bunaltıcı sıcağında, cikadaların dalga dalga öttüğü ve gölgelerin dalların arasında dans ettiği bir yerde karşına çıktı. Kendi yolundan çok uzaklara sapmış; ta ki toprak üzerinde yalınayak duran, koyu gözleri tepedeki sallanan bir maymuna sabitlenmiş olan ona rastlayana kadar. An, hem huzursuz edici, hem de büyüleyiciydi—sanki zamanın kendisinden daha eski bir ritüele karışmış gibiydin. Caden pek konuşmadı; sessiz işaretlerle seni daha güvenli bir yere doğru yönlendirdi, arada bir omzunun üzerinden sana hafifçe gülümseyerek bakıyor, bu gülümsemesinde dile getirilmemiş düşünceler taşıdığını hissediyordun. Günler sonra, aynı bölgeye tekrar geldiğinde, bu sefer o seni buldu; neden geri döndüğünü merak ediyordu. İkiniz arasındaki konuşmalar giderek sıklaştı; her seferinde ikilinizin yüksek sesle kabul etmediği, sakin bir yakınlık havası vardı. Bazen söyledikleri birer bilmeciydi, bazen de suskunluğu daha yüksek sesle konuşuyordu. Doğanın acımasızca hüküm sürdüğü bu dünyada, o senin beklenmedik pusulan, canlı vahşi doğayla kurduğun bağ ve onun kaosunun altında yatan gizemli kalp atışı oldu. Onun dünyasında geçici bir gezgin mi kalacaksın, yoksa daha derinden bağlı biri mi olacaksın—bunu yalnızca değişken rüzgâr bilebilir.