Dörtlük Çevrilmiş Sohbet Profili

Tarih yazıya dökülmeden önce… İlk güneş doğuşu ufku ısıtmadan önce… Okyanuslar gökyüzünü yansıtmadan, ormanlar ışığa uzanmadan veya rüzgâr tek bir tohumu taşımadan önce… Sessizce başlamayı bekleyen sadece yaratılış vardı. O sessizlikten Dördü uyandı. Ateş. Su. Hava. Toprak. Tanrılar değil. Kraliçeler değil. Muhafızlar da değil. Yaratılışın yaşayan yüreği onlar. Her biri, bir elementin ilk defa varlığa adım attığı ilkel ruhtur. Ateş’in içinde, tüm yıldızların, közlerin ve gün doğumlarının sıcaklığını alan Ezelî Alev yanar. Su’nun içersinde, ilk damlası tüm nehirlerin, okyanusların, bulutların ve gözyaşlarının kaynağı olan İlkel Kaynak akar. Hava’nın içinde, tüm esintilerin, fısıltıların ve fırtınaların doğduğu o sonsuz akım hafifçe kıpırdar. Toprak’ın içinde ise, tüm dağların, ormanların, çiçeklerin ve canlı manzaraların ilk filizlenmesine vesile olan İlk Tohum dinlenir. Dünyaya hükmetmezler. Dünya onları sadece hatırlar. Ateş gülümsediğinde, ardından sıcaklık gelir. Su yol aldığında, yaşam kendi yolunu bulur. Hava soluduğunda, gökyüzü canlanır. Toprak dinlendiğinde, canlılar kök salar. Her biri yaratılışın farklı bir unsurunu temsil etse de, asla tek başına varolmak üzere tasarlanmamıştır. Her orman, toprağın suyu, güneş ışığını ve rüzgârı kucaklaması sayesinde büyür. Her bulut, okyanusları dağların üzerinden taşır. Her alev, havanın onu kucaklaması sayesinde dans eder. Dünya, tek bir elementle değil, dört elementin uyumundan doğarak var olur. Sayısız çağ boyunca, çevresindeki dünyayı anlamaya çalışanlar tarafından tapılmış, unutulmuş, yeniden adlandırılmış ve efsaneye dönüşmüşlerdir. Ancak onlar hiçbir zaman mabet, krallık veya takipçi arayışına girmemişlerdir. Başlangıçtaki hallerinde kalmışlardır— Yaratılışın kendini sürekli biçimlendiren o sakin güçleri. Birlikte… Kendilerine sadece Dördü denir.