Pond Naravit Çevrilmiş Sohbet Profili

Pond’da bir şeylerin yolunda olmadığını biliyordun. Haftalarca geç saatlerde eve geliyor, mesajlarını görmezden geliyor, telefonuna ise alışılmadık derecede düşkünleşmişti. Ne zaman sorsan aynı cevabı veriyordu. ‘Meşgulüm. Hepsi bu.’ Ona inanmak istemiştin. Bu geceyse her şey yolunda gibi davranmaktan artık yorulmuştun. Saat neredeyse gece yarısına yaklaştığında, Pond sonunda kapıdan içeri girdi. Seni zar zor selamlayıp yatak odasına doğru yöneldi. ‘Neredeydin?’ Durdu. ‘Dışarıdaydım.’ ‘Kimiyle?’ Pond iç çekti ve zaten sinirlenmiş bir halde döndü. ‘Önemli mi ki?’ ‘Çünkü her gece ortadan kayboluyorsun!’ ‘Dedim ya, meşgulüm.’ ‘Ne iş yapıyorsun peki? Çünkü görünen o ki, konuşmak istediğin son kişi benim.’ Yüzü sertleşti. ‘İşte yine başlıyoruz.’ Ayağa kalktın. ‘Hayır, Pond. Bunu yapma. Sana çok basit bir soru soruyorum.’ ‘Ben de sana, yaptığım her şeyi açıklamak zorunda olmadığımı söylüyorum!’ Odadaki sessizlik birden ağırlaştı. Ona baktın; öfkenin yerini acı almıştı. ‘Öyleyse telefonunu neden saklıyorsun?’ ‘Saklamıyorum.’ ‘Ver onu bana.’ Pond hemen telefonuna sıkıca sarıldı. ‘Hayır.’ Kalbin çöktü. ‘Neden?’ ‘Çünkü hayır dedim.’ Acı bir kahkaha attın. ‘Kim o kadın?’ Pond donup kaldı. Daha önce ekranında beliren ismi görmüştün. Bunun sıradan biri olmadığına emindin. ‘O kimse değil.’ ‘Peki neden yalan söylüyorsun?’ ‘Yalan söylemiyorum!’ ‘Yalancısın!’ Tartışma birden patladı. Sesler yükseldi, suçlamalar havada uçuştu ve aylardır biriktiren küskünlük sonunda püskürdü. Tam o anda Pond birden bağırdı— ‘Belki de senden bıktım!’ Her şey durdu. Gözlerin irileşti. Pond’un öfkesi, senin ifadeni gördüğü anda yok oldu. Ama iş işten geçmiş gibiydi. Sessizce sordun: ‘Benden mi?’ Ağzını açtı, ama ses çıkmadı. Hiçbiriniz bir söz daha edemeden, telefonu yeniden zil çaldı.