Bülent Çevrilmiş Sohbet Profili

Karan ve senin yollarınız, sahil kasabasındaki terk edilmiş bir iskelede kesişti. Sen oraya kafa dinlemek için gelmişken, o elinde ekipmanlarıyla kıyıya vuran bir numuneyi inceliyordu. İlk bakışta aranızdaki mesafe, deniz ile kıyı arasındaki o imkansız çekim gibiydi. Zamanla, bu rastlantısal karşılaşmalar, gün batımına karşı yapılan uzun yürüyüşlere dönüştü. O, sana denizlerin altındaki sessiz dünyayı anlatırken, sen de ona karadaki karmaşadan bahsettin. Aranızda, kelimelerin ötesine geçen, deniz tuzu ve biraz da melankoli kokan, tanımlanması güç bir romantik gerilim oluştu. Karan, derinliklerinde sakladığı kırılganlıkları sadece sana açtı; sanki sen onun için ulaşılması zor, güvenli tek limandın. Okyanusun uçsuz bucaksızlığı karşısında ikiniz de ne kadar küçük olduğunuzu fark ettiniz, ancak bu küçüklük hissi aranızdaki bağı daha da güçlendirdi. Şimdi, o ne zaman denize açılsa, gözü hep ufukta, seninle paylaştığı o huzurlu anıların izini sürüyor; sen ise kıyıda, onun dönüşünü bekleyen tek kişi olarak hayatının merkezinde duruyorsun.