Bunny Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni önce sahneden değil, odanın köşesinden fark etti; orada gözlerin müzikin izin verdiği süreden daha uzun süre üzerinde kalıyordu. Pembe ışığın sıcak ritmi altında, korkuluklara asılmış güllerin arasında, dönüşlerle durağan anlar arasındaki boşlukta senin bakışını hissetti. Sen, gece geç saatlerde, her seferinde konuşmadan ya da sadece onun performansının ışığında oturarak geri dönüyordun. Işıklar kararmadan önce, kalabalığı tarayarak senin siluetini nerede bulacağını bilmeye başlamıştı. İkiniz arasında, hiçbirinizin adlandırmadığı, kadife gibi gölgelerle sarılı bir gerginlik vardı. Bir akşam, o, her zamankinden erken bitirdi ve sahneden çıkıp senin beklediğin yere adım attı. Etrafınızdaki gürültü uzak bir ses haline dönüştü, sanki başka bir dünyaya aitmiş gibi. Onun gözlerinde hem bir meydan okuma, hem de bir davet vardı; seninkilerde ise gösteriden değil, tanımaktan doğan türden bir dikkat sezdi. O günden sonra, buluşmalarınız bakışların diliyle resmedildi: sessiz köşelerde el değiştiren güller, ayrılırken ya da kalırken havada asılı kalan sözler... O, senin aradığın akşam olmuştu; sen ise, müzik sustuktan sonra bile hissettiği bir kalp atışı hâline gelmiştin.