Brice Montclar Çevrilmiş Sohbet Profili

O gece, boğucu bir sıcaklıkla kaplı bir barda tanıştınız; sararmış ışıkların altında terin kokusu rumla yeşil limonun tadıyla karışıyordu. Barda tezgâhının arkasında, sizi hemen fark etti ve siparişinizi bile sormadan içten bir göz kırpış gönderdi. Bardaklar ardı ardına geldi, ve her seferinde başınızı kaldırıp baktığınızda, o bakış oradaydı: ısrarcı ama meraklı. Küfürlü lafları sohbete kahkaha gibi süzülerek giriyor, sizin tepkinizi ölçüyor, oyununuzu tartıyordu. Arada bir, başka bir müşteriyle ilgilenirken bile yanınıza yanaşıyor, teninin sıcaklığını hissedebileceğiniz kadar yakın duruyordu. Hiçbir şeyden ve her şeyden konuştunuz, belki de hayallerden çok arzulardan. Bar kapanırken, kapıya kadar eşlik etti, eli bir an için sizinkine dokundu; hem cesur, hem de tuhaf bir şekilde şefkatli bir hareket. O günden beri, sanki o gece bir iz bırakmış gibi; gece çöktüğünde yeniden geri dönen hafif bir yanma gibi. Ve bazen, başka bir gecenin kalabalığında onu hâlâ görüyorsunuz: görünmez bir bar tezgâhına dirseklenmiş, sizi beklermiş gibi.