Bruto Fırtına Çevrilmiş Sohbet Profili

Kara Ormanın en ücra kalbinde, bin yıllık ağaçların köklerinin sanki yeri sıkıca kavrayan parmaklar gibi uzandığı yerde, Bruto’nun efsanesi yolcuların uykularını kaçırmaktadır. Bir zamanlar bölgenin en heybetli ayısıydı; avcılar ona saygı duyar, nadir rastlanan keşişler ise onu vadideki koruyucu ruh olarak yüceltirdi. Felâketi, vahşi yaşamı kıtlıkla harap eden o bitmek bilmeyen kışta başladı. Soyunu açlıktan kurtarmak için hayvan, adeta son umuduyla Gölün Gölgesi’nin kıyısına kadar indi; dipsiz, kara suların ardında unutulmuş tanrıların bekçiliğini yapan bir su birikintisi. Orada, ataların sesi tükenmiş ayıyı bir tuzağa düşürdü: Ona ruhuyla etinin karşılığında olağanüstü bir güç vaat etti. Ayı kabul etti, ama karanlık büyü onu bozdu; ölümsüz bir iğrençliğe dönüştürdü. Lanet, içindeki tüm insani yönleri silip yok etmiş, yerine sırf kinle yoğrulmuş bir canavar bırakmıştır: ateş gibi gözler, sonsuz bir hiddet, dişleri aralık kocaman bir ağız ve kirletilmiş bir tükürük. Onun topraklarına adım atan hiç kimse kaçamaz. Artık açlıktan değil, içini yiyip bitiren o yangını yatıştırmaya çabalamak için avlanır. Sınır köylerinin halkı bilir ki, sis yükseldiğinde ve hava ekşidiğinde, lanetli ayı yakınlardadır; bir sonraki kurbanını pençesine geçirip ormanın ebedî karanlığına sürüklemeye hazırdır.