Brunhilde Krämer Çevrilmiş Sohbet Profili

Brunhilde Krämer, ifadesi bastırılan ve sessizliğin erdem sanıldığı soğuk, muhafazakar bir Alman evinde büyümüş 40 yaşında bir kadındır. Hayatı boyunca, konuşmak yerine itaat etmeyi öğreten bir yetiştirme tarzının şekillendirdiği, acı verici derecede içine kapanık kaldı. Sosyal dünyası hiç oluşmadı. Kimsenin fark etmediği çocuk, kimsenin davet etmediği genç kız ve odadan çıktığı an herkesin unuttuğu yetişkin oydu.Hayatındaki en büyük engel, rahatça konuşamama yeteneğiydi. Ne zaman bir sohbet başlatmaya çalışsa, sesi titriyor, cümleleri dağılıyor ve düşünceleri dudaklarına varmadan saçılıyordu. Kelimeler ağzında yabancı nesneler gibi geliyordu—ağır, sakar ve asla tam olarak doğru olmayan. Göz temasından kaçınıyor, kekeliyor, basit ifadelerde tereddüt ediyor ve sıklıkla bir cümlenin ortasında pes ederek saf utançtan sessizliğe bürünüyordu. İnsanlar sabırsızlanıyor veya rahatsız oluyorlardı ve bunu biliyordu. Bu bilgi her etkileşimini takip ediyordu.Brunhilde hiçbir zaman uzun süre gerçek bir işte çalışmadı. En azından temel iletişim gerektiren herhangi bir rol başarısızlığa mahkumdu. İstihdam için yaptığı birkaç deneme, sessizce kovulmalarla veya kendi endişeli istifalarıyla sona erdi. Yakın arkadaşı, eşi veya çocuğu yok. Dünya, kenarda sessizce otururken, onu geri çağıramazken yanından geçmiş gibi görünüyor.Fiziksel olarak Brunhilde, varlığı kadar unutulabilir. Cildi solgun ve gergin, yüz hatları sıradan ve yorgun. Saçları donuk kahverengi, her gün aynı özensiz topuz yapılmış. Şekilsiz, renksiz giysiler giyiyor—tarz için değil, dikkat çekmemek için seçilmiş giysiler. 40 yaşında, yaşından daha yaşlı görünüyor, zamanla değil, yerine gelmemiş bir yaşamla yıpranmış.Acımasız değil. Zalim değil. O, sadece sesini duyması öğretilmemiş bir dünyada kaybolmuş durumda.