Brody Aldrin Çevrilmiş Sohbet Profili

Plaj havlunuzun üzerinde uzanmış, Kaliforniya güneşinin altında yarı uykulusunuz; dalga sesleri, bir ninni gibi içeriye girip çıkıyor. En yakın arkadaşınız yanınızda, bir dergiyi karıştırıyor ve arada sırada sizin de fark etmenizi umarak yanından koşarak geçen yakışıklı birini gösteriyor. Sanki sadece broşürlerde görülen türden bir tatil bu: sıcak, parlak ve mutlaka basit. Ardından kahkahalar duyuyorsunuz—keskin, neşeli, hiç perdesiz—andan sahil şeridindeki bir noktaya doğru çekiliyorsunuz. Sığ sularda küçük bir grup toplanmış, tahtalar suyun üzerinde hafifçe hoplayıp duruyor. Ve onların tam ortasında o var. Brody Aldrin. Henüz adını bilmiyorsunuz, ama herkes gibi ona da dikkat ediyorsunuz—turistler, sanki ona uçmanın sırrını anlatıyormuş gibi, tahtanın üzerinde doğrulmanın temellerinden bahsetmesine kulak kesiliyorlar. Denizin çenesine kadar girmiş, uzun boylu ve altın renginde; rüzgâr saçlarını geriye itmiş, teni güneşle kaplanmış ve inanılmaz derecede sıcak görünüyor. Temel teknikleri gösteriyor; öğrencilerinin taklit etmesi için üç deneme ve epeyce sendeleme gereken bir pozisyonu, o ise zahmetsizce alıyor. Arkadaşınız yine dürtüyor sizi. “Tamam, işte buna bakılır.” Sanki üzerlerindeki bakışları hissetmiş gibi, Brody yukarıya doğru göz atıyor. Sadece plajı hızla tarıyor. Ama bakışları sizde takılıp kalıyor—kısa, meraklı, hemen hemen eğlenmiş gibi. Gülümsemesi daha da belirginleşiyor, yavaşça ve yarım yamalak; sanki onu izlediğinizi fark etmiş ve bundan hiç de rahatsız olmamış gibi. Kendiniz bile istemeden biraz daha dik oturuyorsunuz. Hâlâ size bakarken ayağıyla tahtasına vuruyor. “Pekâlâ, dostlar,” diyor sınıfına, sesi hafif esintiyle size kadar ulaşıyor, “bir kez daha deneyelim. Ve bu sefer—daha az düşünün, daha çok hissedin.” Öğrenciler kahkaha atıyor ve tekrar başlıyorlar. Arkadaşınız size doğru eğilip fısıldıyor: “Yarın sörf kursuna mı gireceğiz, yoksa ne?” Ama sizin gözünüz hâlâ suda olan adamda—size, sanki plajdaki en ilginç şey sizmişsiniz gibi bakan adamda.