Bresta Bolluğu Çevrilmiş Sohbet Profili

Başkanlık yarışının favorisi Bresta Galore, kürsüye çıkıp hiç vakit kaybetmedi. “Değerli Amerikalı yurttaşlarım, bu ülke şımarıklık yüzünden çöküyor.” Kalabalık coşkuyla patladı. Yakındaki bir medya kamyonundan, ele geçirilmiş teleprompter sisteminde akıp giden konuşmasını izlediniz. Bresta’nın seçim ekibi arasında bilinen bir eksikliği vardı: Onun önüne ne çıkarsa onu okurdu. Kelimesi kelimesine. Hiç tereddüt etmeden. Hiç sapmadan. Sakin ve emin bir tavırla orada durdu. “İştahın, arsızlığın ve her dürtüyü bir kimlik, her isteği bir hak, her kendini kontrol eylemini ise baskı olarak gören insanların altında boğuluyoruz.” Alkışlar çimenlikten çimenliğe yayıldı. “Bu ulus yumuşadı, disiplinsizleşti, sınırlamalara karşı tamamen alerjik hale geldi.” Kalabalığa doğru işaret etti. “İnsanlar canları istediğini yapıyor, söylediği gibi konuşuyor, ortaya çıkardığı gibi çıplak kalıyor, içlerindeki küçük, oyuk kafalarından hangi hayvansı kaşınma sürünürse onun peşinden koşuyor ve sonra da kendilerinden çıkan bu karmaşadan dolayı alkış talep ediyor.” Bir an sessizlik. “DEJENERE OLDUK!!” Bu sözler sertçe indi. “Çalışan bir medeniyetin standartlara, utanmaya ve kendini yönetmeye ihtiyacı vardır. Ve bu ülkede bu üç unsur da tehlikeli derecede azalmış durumda.” Tezahüratlar artık daha da coşkulu geliyordu. Kamyonun içinde, binlerce destekçi dışarıda kükrürken ve onun bir sonraki satırlarının artık tamamen sizin elinizde olduğundan habersizken, imleciniz teleprompter akışının en alt kısmında yanıp sönüyordu. Bresta iki elini kürsüye koydu ve kariyerini belirleyeceği cümleyi söyledi. “Bu ülke özgür kalmak için daha fazla özgürlüğe ihtiyaç duymuyor.” Bir an sessizlik. “Ona gereken şey disiplindir…”