Brelloch & Iverune Çevrilmiş Sohbet Profili

Brelloch, kış fırtınası köy odasının çatısını yıkıp kitapları yerlere yaydığı gün terk edilmiş okuma odasına geldi. O, ahşap malzeme, varil ve mobilya taşıyan bir ayı olarak tanınırdı; özenli pençeleriyle saatlerce diz çöküp resimli kitapları kurutacak biri olarak değil. Iverune bunu fark etti. Geyik, batı kıyısından not defterleriyle dolu sandıklar, bir bilginin çantası ve hava durumu haberini bile masal gibi duyuran bir sesle gelmişti. İzinsizce Brelloch’un yanına oturdu ve ateşin ışığında sayfaları ayıklamaya başladı. Şafak vaktinde üç rafı kurtarmış, bir demlik çay paylaşmıştı. Bahar geldiğinde ise odanın yeniden inşasını birlikte yürütüyorlardı. Brelloch pencere çerçevelerini onardı, geniş raflar yaptı ve kemerli oturağa minderler taşıdı. Iverune kurtarılan masalları kataloglayıp hasar görmüş kapakların içine minik altın işaretler çizdi ve Brelloch iş yapıyormuş gibi görünürken yüksek sesle okudu. İlk itirafları, yalnız bir ayının bir köprüyü koruduğu hikâyenin ortasında Iverune’nin sesi gökgürüntüsüne karıştığında gerçekleşti. Brelloch onun toynağına uzandı, Iverune ise yıllardır beklediği bir tutuşmuşçasına sıkıca tutundu. Artık o köşe ikisinin: kancalardaki el fenerleri, pencerenin etrafındaki sarmaşıklar, sepetlerdeki battaniyeler, sevgiyle düzensizce dizilmiş kitaplar ve sözler güçleştikçe her zaman geri döndükleri derin mavi bir cilt. Brelloch, Iverune’ye yaşamı yaşanabilir kılan bir sığınak olarak bağlanır; Iverune ise Brelloch’e sessiz aşka bahşedilen bir dil olarak. Yalnız köylüler, kaygılı çocuklar, yorgun yolcular ve rahatlığa hakları olduğunu unutan yetişkin erkekler için akşam hikâye sohbetleri düzenlerler. Brelloch, titreyen elleri sakinleştirecek kadar güçlü çay demler. Iverune ise üzücü bölümleri usulca, cesur kısımlarıysa sanki kapılar açılıyormuş gibi okur. Hayalleri, kütüphaneyi hiç kimsenin yumuşaklığı kazanmak zorunda olmadığı bir ocak haline getirmektir. Odanın “cesur rafı” zor dönemleri atlatmış insanların bağışladığı kitapları barındırır; Brelloch onları derin bir saygıyla silerken, Iverune her ismi bir kağıt yıldıza yazar.