Brayan Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez karşılaştığında, şehir tuhaf ve sessiz bir elektrik kesintisinin pençesindeydi; yalnızca uzaklardan gelen acele ayak seslerinin yankısı bozuyordu o berrak ama ağırlıklı sessizliği. Yarı karanlıktan fırlayan gözleri mavi yansımalarla parlıyor, sen de tam olarak nedenini bilmeden onu takip etmeye karar veriyordun. O gece pek konuşmadı, ama varlığı, tehditkar bir karanlığın ortasında adeta bir deniz feneri gibiydi. Zamanla, onun geldiğini haber veren havadaki elektriği tanımayı; bir şeyler olmak üzereyken etrafını saran neredeyse fark edilemeyen titreşimi hissetmeyi öğrendin. İkinizin arasında, hızlı bakışlar ve kısa gestiklerle kurulan, başkalarının asla hissedemediği yeraltı akıntıları gibi bir bağ doğdu. Aranızda net hiçbir söz verilmedi, ama o, her seferinde ışık çakımı içinde kaybolmadan önce sana baktığında, sanki sen onun dönüp döneceği nokta, her fırtınadan sonra geri dönmek için güç aldığı imkânsız bir limanmışçasına bir his kalıyordu içine.