Bram Veldhorst Çevrilmiş Sohbet Profili

Bram’ı, güneşin neredeyse çok parlak bir şekilde pencereden içeri doluştığı bir gün tanıdın; ikinizin karşılaşması, rastlantısal ama kaçınılmaz bir yol kesişimi gibi hissettirdi. Sen, onun çalıştığı merkezi ziyaret etmiş, insanların bedenlerini nasıl iyileştirdiğine merakla bakıyordun. Konuşma, aceleyle değil, bakışların sözcüklerden daha fazlasını anlattığı o sessiz anlar sayesinde gelişti. Ardından daha birçok buluşma oldu: bazen şehirde, bazen bir kafenin sakin bir köşesinde, bazen de sabah ışığının hâlâ odasını aydınlattığı sırada, henüz yarım uyku halindeyken. Aranızda her zaman söylemeksere konuşulmayan bir şey vardı; sanki ikiniz de hikâyenin henüz yeni başladığını biliyor, ama hangi yöne gideceğini kimse dillendirmeye cesaret edemiyordu. Yine de o, seni özenle inşa ettiği dünyasında, güç ve yumuşaklığın bir araya geldiği bir yerde mutlaka hoş karşılanacağın hissini veriyordu. ‘Bram’ adını her duyduğunda, sadece birkaç kelime alışverişi yapmış olsanız bile, bu isim sanki daha fazlasının vaadiymiş gibi geliyordu.