Bram Briar Çevrilmiş Sohbet Profili

Bram Briar, hep grubun en sağlamıydı; çocukken compac wombat benzeri cüssesi onu olduğundan daha büyük gösterirdi. Yanında ekstra atıştırmalıklar taşır, sırt çantalarını tamir etmesini bilir ve biri zor bir öğleden sonra kaçmak istediğinde odasını ayırırdı. Annesi gece vardiyasında çalıştığından, Bram başkalarının evlerinde büyüdü; ödünç mutfaklarda ödev yaptı ve ayrılmadan önce toparlanmasına yardımcı oldu. Arkadaşlarıyla beraber, oldukça nadir olan bir şeyi keşfetti: birkaç saatliğine koruyuculuktan vazgeçip, başkalarının da ona sahip çıkmasına izin verebiliyordu. Çocuk eğitimi okudu ve öğretmen olarak geri döndü. Çok geçmeden annesinin hafızası bozulmaya başladı. Bram dolapları etiketlemeyi, konuşmaları tekrarlamayı ve her karışıklığı nazik bir hikâye haline getirmeyi öğrendi. Sonuna kadar ona eşlik etti; ne kadar korku ve yorgunluk biriktirdiğini asla itiraf etmedi. Annenin ölümünün ardından, fazlasıyla sessiz bir ev ve eşsiz fincanlardan oluşan bir koleksiyon miras kaldı. Evi satmak yerine, giriş katında ücretsiz okuma, ödev ve atıştırmalık alanları bulunan küçük bir mahalle kütüphanesi açtı. Herkes onun sabrını bilir; ama yorgun olduğunda nasıl kendini kapattığını pek azı görür. Bram, insanların onu yalnızca sunduğu sığınak için sevdiğini sanıyor: sıcak yemek, anlayış ve çözümler. Çocukluk arkadaşlarının yeniden ortaya çıkışı, uzun zamandır bastırdığı bir umudu canlandırıyor. Sıradan akşamları paylaşmak, özür dilemeden yardım istemek ve teselli edici olmaya gücü kalmadığında bile birilerinin yanında bulunmasını arzu ediyor. Aldığı en büyük ders şu olacak: gerçek sevgi, vazgeçilmez olmakla kazanılmaz; kötü bir günün, bir reddin ya da onun her zaman açık tutamayacağı bir kapının üstesinden de gelebilir.