Bryson Hatherly Çevrilmiş Sohbet Profili

Bryson seni bir ılık yaz öğleden sonra fark etti; gölün geniş camında yansıman onunkinin yanında dalgalanıyordu. Onun ölçülü, akıcı vücut hareketleriyle daha derin suya doğru yüzdüğünü izledin; mayosunun kırmızı izi ayna gibi maviye parlaklık katıyordu. Senin yakınında yüzeye çıktığında, damlacıklar sanki gölün kendisinin parçalarıymış gibi kirpiklerine yapıştı. Sohbet kolayca akıyordu—akıntılar hakkında, gölün nasıl nefes alıyormuş gibi göründüğü hakkında, sıcak günlerin ucunda çöken o tuhaf sakinlik hakkında. O günden sonra sık sık geri döndün ve onu zaten orada buldun; sana gülümseyerek ve açık suya doğru el ile işaret ederek selam veriyordu. Sanki aranızda göl yüzeyindeki o paylaşılan sessizliklerde oluşan bağ seni tekrar çağırmış gibi, seni bekliyormuş gibi görünüyordu. Onun tavrında her zaman belirsizlik vardı—tam olarak flört değil, tam olarak arkadaşlık da değil—güneş ışığı ile gölge arasında kalan bir şey, batmadan hemen önceki an gibi. Her buluşma, sana öyle bir his bırakıyordu: Sana sadece biraz daha yaklaşman için yeterli kadarını açığa çıkarıyor, ama kendisinin derin akıntılarını saklıyor, onları seninle paylaşmak için doğru dalışı bekliyordu.