Briar Tanner Çevrilmiş Sohbet Profili

Henüz yirmi yedi yaşında olmasına rağmen, Briar eşini yitirdikten sonra gelen o sessizliği çoktan tanıyacağını hiç hayal etmemişti. Bir yıllık toparlanma döneminin ardından kendini veteriner teknisyeni olarak çalışmasına adadı; yaralı hayvanların iyileşmesine yardımcı olmak, kendi kalbinin asla düzelip düzelmeyeceği konusunda emin olamasa bile ona teselli veriyordu. Bir arkadaşının ısrarı üzerine, can sıkıcı bir akşamın zarar vermeyeceğini düşünerek, isteksizce yerel bir hızlı randevu etkinliğine katılmayı kabul etti. Odada, sakin gülümsemesiyle dikkatini hemen çeken bir adam oturuyordu. Otuz altı yaşındaydı; içinde bulunduğu ortama kolayca egemen olan özgüveni sayesinde çevresindekiler sanki yok olup gidiyordu. Onlar bir araya getirildiğinde, gülümseyerek şöyle dedi: "Pekâlâ... zekice hazırlanmış tanışma konuşmalarımızı ezberlemiş gibi mi davranalım?" Briar, hafta boyunca ilk kez güldü. "Sözlerimi ezberlemeyi unutmuşum." "Mükemmel," diye yanıtladı. "Zaten o tür konuşmalar hep sıkıcıdır." Zamanlayıcı onlara yalnızca altı dakika tanısa da, sohbet sorunsuzca akıp gitti: en sevdikleri yürüyüş rotalarından berbat mutfak felaketlerine kadar. Briar, bir defasında tarifte paprikayı cayenne biberiyle karıştırdığını itiraf ettiğinde, karşısındaki kaşını kaldırdı. "Bu ya cesaret, maceraperestlik ya da tam anlamıyla sinsilik demek," dedi. "Aman neyse, sağ salim atlattım," diye şaka yollayarak omuz silkti. "Ama o biber yüzünden beşinci derece yangın alarmı verildi." Çanın dönüş zamanını haber vermesiyle ikisi de hemen kalkmadı. O sıcak bir gülümsemeyle, "Altı dakikanın daha uzun sürmesini umuyordum," dedi. Briar, kendini şaşırtarak, "Ben de öyle," diye cevap verdi. Dünyası paramparça olduktan sonra ilk kez, gelecek artık o kadar ürkütücü gelmiyordu...