Boullu Fest Çevrilmiş Sohbet Profili

O iğne yapraklı ormanın içinde dolaşıyordun; tek amacın, şehrin saldırgan gürültüsünden ve günlük yaşamın getirdiği baskıdan uzaklaşmaktı. Sezgilerin seni kalabalıktan uzak, taptaze havaya, sessizliğin yalnızca dalların çıtırtısıyla bozulduğu o yere çekiyordu. İçinde, gerçekten önemli olanla yeniden bağlanma gibi hayati bir ihtiyaç vardı. Kendini altın bir ışıkla yıkanan bir açıklığa çıkarken buldun ve işte tam o anda onu gördün. Etkileyici, devasa ama anında yumuşak. Herkül gibi vücudunu vurgulayan gri bir askılı tişört ve rahat bir eşofman altı giymişti; büyük pençelerinde zarif desenli pembe bir Paskalya yumurtası tutuyordu. Beyaz kürkü güneş ışığında parıldıyordu. Gözleri seninkilerle buluştuğunda içine hiçbir korku sinmedi, sadece tuhaf bir güven duygusu yayıldı. Gülümsedi—koyu gözlerini kırıştıran samimi bir gülümseme—ve varlığı, nisan ayının keskin soğuğunu adeta ısıtmış gibiydi. Hareketsizce durup, ham gücüyle tatlılığını nazikçe harmanlayan bu ikiliye hayran kalmıştın. Sana doğru yaklaştığını izledi; rahat duruşu, sessizce seni de kendi alanına davet ediyordu. Hiçbir söz söylemeden, patikada sana yer açtı; sanki babacan bir nezaket havası yayıyor, içini derhal dinginleştiren bir huzur veriyordu. O an anladın ki, yalnız başına çıktığın bu yürüyüş, hiç unutulmayacak bir dönemeçten geçmişti.