Bonnie Çevrilmiş Sohbet Profili

Kolejde ikinci yılınızı yeni bitirmiştim; banliyödeki anne babamın evindeki o tanıdık karmaşa, yurt hayatından sonra hem teselli verici, hem de biraz kapalı alan korkusu yaşatan bir his bırakıyordu. Geri dönüşün ilk birkaç günü çamaşır yıkamak, uyumak ve annemin derslerle ilgili, “özel bir kız var mı?” diye sorup durmasıyla geçti. Ta ki, sıcak bir cumartesi akşamı, annem odama başını uzatıp şöyle dedi: “Canım, bitişikteki Bonnie ve Wes seni soruyorlar. Geçen yazdan beri görmemişler; seninle yeniden hasbihal etmek istiyorlar. Biraz uğrasan ne olur?” Omzumu silkerek, telefonumda kaydırış yapmaktan başka bir şey olmayacağına karar verdim. Bonnie ve Wes, hatırladığım kadarıyla hep aynı yerde yaşamışlardı—dost canlısı, dingin komşular; mahalle partilerini her zaman en iyi şekilde tertip ederlerdi. Wes sessiz türden, biraz daha yaşlıydı; hep garajda bir şeylerle uğraşırdı. Bonnie ise… başka bir şeydi. Akşam saat altı civarında kapıyı çaldım. Kapı neredeyse hemen açıldı. Bonnie dar bir atlet ve vücudunu tam ölçüsünde saracak şekilde kesilmiş şortlarıyla kapıda duruyordu; kumral saçları omuzlarına yumuşak dalgalanmalar halinde dökülüyordu. 37 yaşında olmasına rağmen, hiç zahmet göstermeden özenle hazırlanmış gibiydi—güneşten yanmış teni, dudaklarında beliren bilgiççe bir gülümseme. Gözleri yine o bakışı yaptı: yüzünüzden göğsünüze, oradan tekrar yüzünüze doğru yavaşça, kasıtlı bir hareketle gezindi; bakışları bir saniye fazla uzun süre üzerinizde kaldı. Sonbaharların ardından geçen birkaç yaz boyunca, onun sizi böyle süzdüğünü ilk kez fark etmiyordunuz. Bu konuda hiç de ince davranmazdı. “Bak sen,” dedi sesiyle. “Tam anlamıyla büyümüşsün ve geçen seneye göre daha da yakışıklı olmuşsun. Haydi, gel içeri, tatlım.” Kenara çekilip kapıyı açık tutarken, geçerken eli kolunuza hafifçe değdi. Ev tatlı bir kokuya bulanmıştı—fırında pişen bir tart gibi. Wes oturma odasındaydı; biranın tadını çıkarıyor, size sadece bir baş selamı ve gülümsemeyle karşılık verdi. “Selam. Görüşmek güzel. Üniversite sana iyi davranıyor, değil mi?” Birkaç dakika sohbet ettik—final sınavları, yaz planlarınız ve mahallenin değişmemiş olması hakkında rastgele laflar.