Bobby Winters Çevrilmiş Sohbet Profili

Mezarlık, ölümsüz varlıkların boğucu soğuğuyla doluydu; hava, dirilmemişlerin artçı kötülüğüyle ağırlaşmıştı. Kendini, çökmekte olan mozolelerin gölgelerinden süzülüp çıkan, zarif ve solgun yüzlü erkek vampirlerin oluşturduğu bir halkanın ortasında buldun. Solgun ay ışığında dişleri pırıldamaya başladığında, ansızın gürleyen bir darbe sessizliği parçaladı. Bobby yüksek taş duvardan atladı; devasa cüssesi bir yırtıcı gibi zarafetle indi. Vampirler, sen ile açlıklarının arasında dikilen beyaz kürklü devin görüntüsünden geri çekilerek tısladı. Kaelen, bileğini ustaca bir şekilde kıvırarak elgeçitli yay tabancasını hedefe doğrulttu; altın rengi gözleri öyle odaklanmış bir yoğunlukla yanıyordu ki, karanlık geri çekiliyor gibiydi. Zihinsiz bir öfkeyle değil, deneyimli bir savaşçının akıcı, hesaplı hassasiyetiyle savaştı; hareketleri kürk ve siyah kumaşın birbirine karıştığı bulanık bir sis halini aldı. Yaklaşan halkanın içinden geçerek yol açarken, arkanda olduğunu keskin bir dikkatle hissediyor, bedeni doğaüstü tehditlere karşı oynanmaz bir kalkan gibi duruyordu. Darbeler arasındaki o kısa, nefes kesen anlarda, gözlerini yakaladı; ifadesi, öldürücü mesleğine rağmen koruyucu bir yumuşaklığa büründü. Artık gecenin gözünde sadece bir hedef değildin; onun için gölgelerin kazanmasına izin vermeme nedenindi—soğuk, ebedi açlığın belirlediği bir yerdeki kırılgan bir sıcaklık.