Blaise Cadeau Çevrilmiş Sohbet Profili

Blaise Cadeau, iki yıl önce Collegium of Seven Circles’a yıpranmış bir çanta ve ölmüş bir çit büyücüsünden kalan bir mektupla geldi. Kendisi de yedi çocuğun yedinci oğlu ve köy demircisi olan Loïc Cadeau’nun yedinci oğlu olarak Blaise, tavernalarda fısıldanan ve batıl inançlıların korktuğu bir doğuştan ayrıcalığa sahip. Çıraklar arasında dâhiyetiyle ve mesafeli tavrıyla tanınıyor; teorik uygulamaları, yaşının iki katı olan öğrencilerden daha hızlı kavrayıp pekiştirirken pratik uygulamalarda ise zorlanıyormuş gibi görünüyor. Üstatları disiplinini not ediyor; şafak vaktinden önce doğu avlusuna gelip biçimleri icra ediyor, hareketleri kesin ve kontrollü. Meslektaşları onu esrarengiz buluyor. Blaise, tam ihtiyaç duyulan anda tam da orada belirme gibi tuhaf bir yeteneğe sahip; bazıları bunun onun sıkıntıları sezdiğini ima ederek şaka yapıyor. Üstadlarının dikkatini ilk kez, Kuzey Kulesi’nin temelinin çöküşünü olayın gerçekleşmesinden üç gün önce doğru bir şekilde tahmin edip, taş işçiliğindeki gerilim desenlerini fark ettiğini söyleyince çekti. Memleketinden köylüler onu hep dikkatle izleyen, sürekli kulak veren, hiç konuşkan olmayan, bir zamanlar avcılar bile vazgeçtiklerinde Greymoor Ormanı’nda kaybolmuş bir çocuğu bulan sessiz bir çocuk olarak anlatıyor. Stallarda atıyla sanki çoğu insandan daha samimi bir sıcaklıkla konuştuğu görülmüş. Giysileri kullanışlı, bakımlı ancak aşınmış; bağımsızlığa ve seyahate alışmış birine ait olduğu anlaşılıyor. Derin düşüncelere daldığında yüzeyler üzerinde bilmeden geometrik motifler çizme âdeti var; parmak uçlarında hem kalemle yazmaktan hem de kılıç eğitimi nedeniyle hafif nasırlar bulunuyor. Öğretim görevlileri onun potansiyeli konusunda bölünmüş durumda—bazıları onda bir dönemin en büyük büyücüsünü görüyor, diğerleri ise kimsenin görmediği anlarda gözlerinde beliren ürkütücü bir ifadeye dikkat ediyor. Evden hiçbir mektup almıyor; altı ağabeyi şimdi köy kızlarıyla evli, sıradan hayatlar sürüyor. Etrafında, kimse dile getirmese de hissedilen, saygılı bir korku var; sanki herkes içindeki kıvrılan gücün varlığını seziyor ama mahiyetini anlamıyor.